Amosando publicacións coa etiqueta poema. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta poema. Amosar todas as publicacións

12 de abril de 2016

Poema en abril





Sacódeseme o corpo
para que poidas desprenderte
como a froita madura
do soño sen enxiva
entraña pequeniña do meu sangue
o punto que latexaba
millonésimas carnes de universo
síntote aquí na miña tripa
compasada sopro que respiro
imaxino o teu alento nos meus rumores
e acaba aquí a miña vida contida
-entraña contráctil-
estala un fío de torrente entre as miñas pernas
sentía a túa vida saíndo pola miña
forcexado o útero
agora camiño vello do desexo
rompeu o fío das fillas das fillas

Se me sacude el cuerpo
para que puedas desprenderte
como la fruta madura
del sueño sin encía
entraña pequeñita de mi sangre
el punto que latía
millonésimas carnes de universo
te siento aquí en mi tripa
acompasada soplo que respiro
imagino tu aliento en mis rumores
y acaba aquí mi vida contenida
-entraña contráctil-
estalla un hilo de torrente entre mis piernas
sentía tu vida saliendo de la mía
forcejeado el útero
ahora camino viejo del deseo
se ha roto el hilo de las hijas de las hijas

14 de marzo de 2016

Aniversario

Aniversario
cifran a miña humanidade
e son espanto de gadoupas estendidas
gustaríame quedar
naquel verán de erosión
contra os meus ollos
cansados pola cinza presentida
o teu camiño
chegábame como cheiro de axóuxeres
saliva tenra a interpretar meus peitos
fóra do mundo
eramos arma letal
así
nosoutras
as dúas
espidas

Aniversario
cifran mi humanidad
y soy espanto de garras extendidas
me gustaría quedarme
en aquel verano de erosión
contra mis ojos
cansados por la ceniza presentida
tu camino
me llegaba como olor de sonajeros
saliva tierna interpretando mis pechos
fuera del mundo
éramos arma letal
así
nosotras
las dos
desnudas

Imaxe: Frida Kahlo, "Dos desnudos en un bosque (La tierra misma)"