Amosando publicacións coa etiqueta embarazo. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta embarazo. Amosar todas as publicacións

17 de marzo de 2016

Acompañamiento literario de la maternidad



                                               
Acompañamiento literario de la maternidad
El libro de tu embarazo, un recuerdo único
Te acompañamos durante tu gestación en un viaje a través de tus palabras, desde las letras, textos inspiradores y exclusivos y ejercicios pensados para potenciar toda tu creatividad.
Mes a mes, juntas, elaboramos el libro de tu embarazo, un recuerdo de vida maravilloso para ti y para tu bebé.
Desde tu casa, con toda comodidad, a tu ritmo, según tus necesidades y con la posibilidad de encuentros presenciales o vía skype.
Al final del proceso recibes el libro que has escrito, en papel o digital
Consúltanos condiciones y plazos
arainhadasformigas@gmail.com
692 031 463

Acompañamento literario da maternidade
O libro do teu embarazo, un recordo único
Acompañámoste durante a túa xestación nunha viaxe a través das túas palabras, desde as letras, textos inspiradores e exclusivos e exercicios pensados para potenciar toda a túa creatividade.
Mes a mes, xuntas, elaboramos o libro do teu embarazo, un recordo de vida marabilloso para ti e para o teu bebé.
Desde a túa casa, con toda comodidade, ó teu ritmo, segundo as túas necesidades e coa posibilidade de encontros presenciais ou vía skype.
Ó final do proceso recibes o libro que escribiches, en papel ou dixital
Consúltanos condicións e prazos
arainhadasformigas@gmail.com
692 031 463

30 de xaneiro de 2016

Ritmo de nai

a mamai levántase
recolle roupa íspese dúchase vístese
prepara bolsas
comproba o tempo
colle auga aqueles libros
algo de comer
viste limpa aleita
cambia un cueiro
cambia dous
aleita máis
camiseta manchada dediños de manteiga
anda mareada do embarazo
repasa mentalmente
consola bágoas
papai espera no coche e di que sempre saímos tarde outra vez
outra vez mamai marchou sen almorzar

la mamá se levanta
recoge ropa se desnuda se ducha se viste
prepara bolsas
comprueba el tiempo
coge agua aquellos libros
algo de comer
viste limpia amamanta
cambia un pañal
cambia dos
amamanta más
camiseta manchada deditos de mantequilla
anda mareada del embarazo
repasa mentalmente
consuela lágrimas
papá espera en el coche y dice que siempre salimos tarde otra vez
otra vez mamá se marchó sin desayunar

Maternidade e literatura

As miñas lecturas feministas non falaban de embarazos nin de partos. Non me falaron de episiotomías nin me advertiron do patriarcado de bata branca. As feministas que foron antes ca min deixaron a maternidade na casa. As feministas que foron antes ca min pensan que merezo sufrir por darlle fillos o patriarca. Os textos das miñas autoras favoritas liberaban úteros e tetas, menstruaban, eran putas e libres. Pero, onde o meu corpo materno, o branco do meu leite inexplorado, o útero ocupado, a vulva mutilada?

Mis lecturas feministas no hablaban de embarazos ni de partos. No me hablaron de episiotomías ni me advirtieron del patriarcado de bata blanca. Las feministas que fueron antes que yo dejaron la maternidad en casa. Las feministas que fueron antes que yo piensan que merezco sufrir por darle hijos al patriarca. Los textos de mis autoras favoritas liberaban úteros y tetas, menstruaban, eran putas y libres. Pero, ¿dónde mi cuerpo materno, el blanco de mi leche inexplorada, el útero ocupado, la vulva mutilada?

Ruínas

non só saen fillos de entre as pernas
debería marchar
dar un portazo
fuxir?
non aproximarme
dividir entrañas
sacudir os piollos
o corpo todo a cabeza toda os beizos
tender os pulmóns
encher o sol
o monte
sacudir as carnes
afastalas deitalas e pisalas
ser altar e profanarme
olfactear recordos
queimar o lixo
importunarte espida ata a náusea nun vómito do teu sangue en min contido
engrandecida
desde o alento que calla como as plumas secas do desexo estéril inflamado
rebentalo todo dun suspiro
violenta contra min
eu a máquina negar
afeita as despedidas gramos en tixola aberta
arríncome de min eu a suicida
balea no medio exacto do tránsito maquillada pola funeraria
teño pena de min aérea no
deserto corpo que é meu corpo no teu
unha maldición a primavera
pés e flores a cuspir
porque resistes pertinaz

no solo salen hijos de entre las piernas
debería marchar
dar un portazo
¿huir?
no aproximarme
dividir entrañas
sacudir los piojos
el cuerpo todo la cabeza toda los labios
tender los pulmones
llenar el sol
el monte
sacudir las carnes
apartarlas tirarlas y pisarlas
ser altar y profanarme
olfatear recuerdos
quemar la basura
importunarte desnuda hasta la náusea en un vómito de tu sangre en mí contenida
engrandecida
desde el aliento que cuaja como las plumas secas del deseo estéril inflamado
reventarlo todo de un suspiro
violenta contra mí
yo la máquina negar
acostumbrada a las despedidas gramos en sartén abierta
me arranco de mí yo la suicida
ballena en el medio exacto del tránsito maquillada por la funeraria
tengo pena de mí aérea en el
desierto cuerpo que es mi cuerpo en el tuyo
una maldición la primavera
pies y flores a escupir
porque resistes pertinaz

29 de xaneiro de 2016

Parir sen medo

Unha embarazada, moito, barriga enorme a desafiar a gravidade, está a término, máis, está para parir, en traballo de parto, pola cidade de rúas estreitas, tráfico, bares e portais de altos edificios. Leva o móbil na man, mírao nerviosa, unha e outra vez, mentres busca bar ou portal onde meterse. Anda máis rápido que as súas pernas, ollos inquietos, delatando sombras. Nun sitio público, a pleno día, non se atreverán... Está sendo perseguida. Quere chamar o seu compañeiro, quere que a saquen de alí, desa carreira de obstáculos que non acougan, sentirse segura. Esperar. Parir sen medo.

Una embarazada, mucho, barriga enorme desafiando la gravedad, está a término, más, está para parir, en trabajo de parto, por la ciudad de calles estrechas, tráfico, bares y portales de altos edificios. Lleva el móvil en la mano, lo mira nerviosa, una y otra vez, mientras busca bar o portal donde meterse. Anda más rápido que sus piernas, ojos inquietos, delatando sombras. En un sitio público, a pleno día, no se atreverán... Está siendo perseguida. Quiere llamar a su compañero, quiere que la saquen de allí, de esa carrera de obstáculos que no se calman, sentirse segura. Esperar. Parir sin miedo.

Eu tamén son fonte

Os procesos físicos da maternidade, embarazo, parto ou lactación, non adoitan visibilizarse na literatura. Quedan recluídos no caixón da "literatura infantil", xénero menor, non para min, ó contrario, pero si para o sistema, que non o inclúe nos planes de estudo das filoloxías. Eu tamén son fonte, texto de Teresa Moure ilustrado por Leandro Lamas.

Los procesos físicos de la maternidad, embarazo, parto o lactancia, no acostumbran visibilizarse en la literatura. Se quedan recluídos en el cajón de la "literatura infantil", género menor, no para mí, al contrario, pero sí para el sistema, que no lo incluye en los planes de estudio de las filologías. Eu tamén son fonte, texto de Teresa Moure ilustrado por Leandro Lamas.

Cuerpo de Mª Auxiliadora Álvarez

Lectura interesante onde descubrín a Mª Auxiliadora Álvarez:

Hubiera podido reunirlo
el dinero doctora
vaca amarga castrada que me agrede
para tener mejor asistencia
su ojo más detenido
si el embarazo durara varios años
a medida que me hubiera ido inflamando
cada arcada
cada pelo que cayese
cada estría
lo hubiera ido guardando
recordando
su baba
bata blanca sanguinaria.

................

Las que sepan escribir
no rayen las paredes
ni las sábanas
ni rasguen los colchones con navajas
para esconder comida
que se pudre
que después se llenan de gusanos
los dedos y los genitales del doctor
cardenal
teniente coronel.

...................

y Una deforme y desnuda
con las piernas abiertas
con los brazos abiertos
produciendo toda la sangre
y todo el hijo
de que se es capaz
que no puede salir
porque una tiene la abertura
como cerradura.

..................

frigoríficos
urnas
gaveras de metal
llegaron ellos
nos levantamos de las camas
con el muñón todavía tibio
entre las piedras
la humedad de la placenta
ACHE I JOTA O


18 de xuño de 2015

Control da natalidade

Morgue, en adopción en Patas Arriba (foto de I.G.A.)
CONTROL DA NATALIDADE
extírpanme ovarios
útero enteiro
corpo e cornos uterinos
trompas de falopio
a través do meu abdome
dubido do meu celo da miña xestación
tanto tumor mamario e tanto sangue
NINGUNHA CADELA NECESITA TER CRÍAS
PARA SENTIRSE PSICOLOXICAMENTE REALIZADA
a operación non fai que engorde
esta cultura ovariohisterectomízame

CONTROL DE LA NATALIDAD
me extirpan ovarios
útero entero
cuerpo y cuernos uterinos
trompas de falopio
a través de mi abdomen
dudo de mi celo de mi gestación
tanto tumor mamario y tanta sangre
NINGUNA PERRA NECESITA TENER CRÍAS
PARA SENTIRSE PSICOLÓGICAMENTE REALIZADA
la operación no hace que engorde
esta cultura me ovariohisterectomiza